Yaşarken mutlu olmaya bakın,

Çünkü uzun süre ölü kalacaksın.

Bir yalanı defalarca duyduğumuzda onu gerçek sanabiliriz. Gerçekleri sorgulamaktan vazgeçtiğimizde ise başkalarının yazdığı senaryoda figüran olmaktan kurtulamayız.

Peki, ya mesele yalnızca yalan söylemek değilse? Ya önce bir sorun büyütülüyor, ardından çözüm diye önümüze konulanlara razı olmamız bekleniyorsa?

Sorunu üret, çözümü sat!

Bazen bir korku yaratılır, bazen bir kriz büyütülür. Ardından kurtuluş yolu gösterilir. İnsanlar da içinde bulundukları şartlardan çıkabilmek için sunulan çözümlere yönelir. Peki, sunulan çözüm gerçekten sorunu ortadan kaldırıyor mu, yoksa başka bir bağımlılığın kapısını mı açıyor?

İşte asıl sorgulamamız gereken yer burası.

İşsizlik, parasızlık, geçim derdi ve gelecek kaygısı hayatımızın bir parçası hâline geldi. İnsanlar yarınını düşünürken bir yandan da ekranlardan kendilerine anlatılanları anlamaya çalışıyor.

Yalan makineleri çoğaldı. Gerçeği çarpıtanlar, aynı sözleri tekrar tekrar söyleyerek onları gerçekmiş gibi sunanlar… Bir süre sonra söylenenlerin doğruluğundan çok, kaç kişinin buna inandığı önem kazanıyor.

İnandık ya da inanmak istedik.

Peki, biz gerçekten her söylenene inanacak kadar saf mıyız? Yoksa bize anlatılanların arkasında neler olup bittiğini sorgulamakta mı geç kalıyoruz?

Fonlar nasıl büyüyor? Bazı insanlar ekonomik gelişmeleri herkesten önce nasıl öngörüyor? Şirketler neden kapanıyor, iş insanları neden iflasa sürükleniyor? Bu gelişmelerin arkasında hangi ekonomik koşullar, hangi kararlar ve hangi ilişkiler var?

Bir de Nuh’un Gemisi meselesi var. Neden yeniden gündeme geliyor? Ortaya atılan iddiaların bilimsel dayanağı ne? Bu haberler hangi kaynaklardan besleniyor?

Bir de kara para meselesi…

Herkes mi suçlu? Herkes mi kara para aklıyor? İddialarla kanıtlanmış gerçekleri birbirinden ayırabiliyor muyuz? Soruşturmaların sonucunu beklemeden hüküm mü veriyoruz, yoksa gerçek sorumluların ortaya çıkarılmasını mı istiyoruz?

Elbette her olayın arkasında gizli bir plan arayamayız. Her iflası, her krizi, her haberi tek bir senaryoya bağlayamayız. Ancak bu, soru sormaktan vazgeçeceğimiz anlamına da gelmez.

Çünkü sorgulamak başka, kanıtsız hüküm vermek başkadır.

Ekranlarda müjdeler verildi, kesin denildi, uygun denildi. Peki, söylenenler ne kadar gerçekleşti? Verilen sözlerle ortaya çıkan sonuçlar birbirini tuttu mu? Sunulan çözümler gerçekten kimin işine yaradı?

Belki de artık yalnızca bize ne anlatıldığına değil, anlatılanların sonucunda ne olduğuna bakmalıyız. Bir sorunun neden ortaya çıktığını, kimin bundan etkilendiğini ve sunulan çözümün kime yarar sağladığını sormalıyız.

Çünkü bazen asıl mesele, sorunu kimin çözdüğü değil, o sorunun nasıl ortaya çıktığıdır.

Sorunu üreteni, çözümü sunanı ve sonunda kimin kazandığını sorgulamadığımız sürece, başkalarının yazdığı senaryoda figüran olmaya devam ederiz.